De Droomtoren

We komen aan op de molenweg, aangereden door een bedrijventerrein dus de navigatie zal er wel naast zittten?  Nee hoor we zitten goed. Bij de voordeur treffen wij gelijk een
bekend huiselijk tafereeltje: een kleine jongen rent op het voorraam af om te zien wie er voor de deur staat. Tenslotte is papa aan het koken en zoals het een
goed kind betaamd wil je weten voor wie dat dan is.

Het automatisch licht schrikt aan op het zijpad, we worden verwelkomt door de gastheer Robert! Mijn weekend tas wordt keurig overgenomen, een kort informeel kennismaken “wanneer hebben we elkaar ook maar weer gezien?”. Dit komt voort uit het “tsja wat zijn we van elkaar?” vrienden, kennissen, vage kennissen of hebben we kennis van elkaar, het ‘kennen” ?

Over een donker en slingerend tuinpad lopen we naar achter in de tuin. De verwarming staat al aan en er branden wat romantische lampjes: een warm welkom. Een rondleiding is bijna overbodig maar wat korte uitleg,  zoals: hier zit de thermostaat/daar mag je aan zitten en ” het is hier landelijk dus morgen vroeg hoor je de haan” is wel prettig.

Op tafel staat bij een schermerlampje een flesje wijn met 2 glazen en in de bedstee brandt een romantisch lichtje. We steken de kaarsen aan en trekken de fles open. He he wat een rust hier, over een half uurtje komt het voorgerecht. Met een glas wijn in de hand spieken we, nieuwgierig als altijd, snel even achter  alle deuren ( de kinderen hadden ook mee gekunt want daar is ook een slaapkamertje voor), het cv hok en de badkamer. In de badkamer is een raam, buiten is het gitdonker dus wij hebben geen idee wie er naar binnen kijkt, er is geen gordijntje om dicht te doen dus we vertrouwen er op dat alleen ‘meneer de uil’ achter de Droomtoren woont. Uiteraard intrigeren de deurtjes onder de bedstee mij …… dus ja die maken we open. Het blijkt een soort ziekenhuis bed te zijn in een hoge stand achter het schot van deurtjes, een briljant bedachtte constructie, wij vroegen ons al af hoe je zo’n bed opmaakt. Afin voor deze details komen we niet.

Het voorgerecht: zachte voetstappen op het tuinpad, de gastheer tikt zachtjes op de deur en doet zijn schoenen uit bij binnenkomst. Een groot dienblad
met daarop 2 kopjes soep: pompoensoep,past goedbij het seizoen en daarbij een zelfgemaakt kaasstengeltje. Heerlijk vers, een zachte soep, niet te pittig toch
smaak. Vragen hoe het gedaan is? Nee voor deze ene keer geen recepten navragen, we laten het zo.

Na enige tijd (begrijp me niet verkeerd, precies genoeg tijd) komt het hoofdgerecht. Klop, klop, hoor wie klopt daar mensen, het is Robert zeker, die
gekookt heeft zeker……. met een braadslee, spannend. 3 prachtige zeebaarsjes op aardappel, rozemarijn, cherrytomaatjes, een ansjovisje er bovenop en
een beetje witte wijn erbij. Wat kan eenvoud heerlijk zijn.  We drinken rode wijn, eigen keuze, bij vis, ach soms heb je eenmaal je voorkeur.
Biologische wijn in gerecyclede fles met gerecycled etiket, goed bezig!  Dessert is een tompouceje van brownie met room en frambozen. Verdomt lekker, beetje machtig maar niet te. We hebben echt heerlijk gegeten. De gastheer geeft bij het brengen van de desserts aan dat het wellicht wat vroeg is om over ontbijt te beginnen maar dat hij ons hierna niets meer komt brengen, heel keurig verwoord dus dat we hierna het rijk alleen hebben. (zal hij de romantische muziek op de ipad goed vertaald hebben?
Of zal hij inmidels ook bedacht hebben dat muziek mogelijkheid nog ontbreekt aan dit romantische onderkomen? waar dus wel WIFI is…!

We hebben de deur achter de gastheer gesloten en hebben op onze eigen wijze gewacht tot de haan ging kraaien.

Die beste haan is nog jong, hij is schor of woont ver weg, laat die haan dus geen reden zijn om niet een keer van de oase van rust in De Droomtoren te genieten.  Hier en daar een koerend duifje in het bos, en ja als je goed luisterd hoor je wel die haan. Naast mij op de buitentafel kijkt een nieuwsgierige ekster naar binnen, maar dat is toch de natuur?!

Op precies de afgesproken tijd wordt er op de deur getikt voor het ontbijtje. Eitje , verse jus d’orange, broodjes, croissants ( warm!) ….  En
dit alles vergezelt van een kopje koffie en thee in schattig bloemetjes kop en schotel: #genieten. Wij genieten nog even van de romantiek en bespreken aan
tafel wie we De Droomtoren allemaal gaan aanraden!!! Iedereen! vooral nog een keer aan ons zelf, maar vooruit … Joop is eerst aan de beurt…!

Robert dank je wel!

#genieten/genoten